Τρίτη, 16 Μαΐου 2017


Ποιητική  έκφραση




                                                                  Εν  όψει  Μνημονίου








Γράφει  Η  Ευαγγελία  Τυμπλαλέξη.





Ένα  πηγάδι  της  προπαγάνδας  οι  νότες.
Βαθύ-βαθύ  το  πέσιμο.
Βαθύ-βαθύ  το  ανέβασμα.
Μην  κοιτάξεις,  μην  κοιτάχτε, 
Ακούστε  με  που  σας  μιλάω.  Θα  πέσετε  μέσα!
Ο  δημοσιογράφος  μανδύα  φόρεσε  του  Ντ’  Αρτανιάν,
Δένδια  να  σώσει  και  Κασιδιάρη∙ 
Τ’  αδέρφια  του    οι  σωματοφύλακες,
Λαοπλάνοι  του  φασισμού  αντισυστημικοί.
Κάρολος Μπα Καστελμόρ  ή  αλλιώς  Ντ’  Αρτανιάν,
Κάθε  άλλο  παρά  σωτήρας  ήταν∙
Βασιλικός    γαρ   σωματοφύλακας!
Η  ζωή  είναι  ωραία!
Τόσοι  επίδοξοι  τριγύρω  λυτρωτές…

Μην  κοιτάξεις,  μην  κοιτάχτε, 
Ακούστε  με  που  σας  μιλάω.  Θα  πέσετε  μέσα!
Μια  θάλασσα  ο  πλανήτης,
Κι  οι  τσιμεντένιες  πόλεις  του∙  
Ναυάγια  στο  βυθό  της.
Κι  όλοι  της  Δημοκρατίας  οι  ναοί,
Κουφάρια  αρμυρισμένα!
Μαζεύουν  τα  ψάρια  φύκια  ολημερίς,
Κι  εκεί  στο  βάθος  του  πνιγμού∙
Τι  σημαίνει  ν’  αναρωτιούνται  ο  όρος  «οικονομία  της  αγοράς».
Κι  όταν   απ’  το  λήθαργο  ξυπνούν, 
Μια  φάλαινα    τεράστια  αντικρύζουν∙
Τι  σημασία  έχει  το  χρώμα,
Μπλε-γκρι-λευκό∙
Στ’  αείμνηστο  να  επιτίθεται  κοινό  σπίτι
Κι  ο  «Πατερούλης  με  τη  Μανούλα»
Απ'  τον  φράχτη  να  μην  μ'  αφήνουν  να  πηδήσω…


Πόσα  λησμονημένα  λόγια!
Δεν  θέλω  να  τ’   ακούσω,  Σώπα!
Δύση  κι  Ανατολή  τόπο  στην  οργή  δώσαν,
Και  μήνυμα  ταυτότητας  πνευματικής∙
Πλανάται  στην  Ευρώπη.
Με  μοντελάκι  κόκκινο  «haute  couture»,
Κι  εισιτήριο  θέσης  οικονομικής∙
Από  Βενετία  σε  Αθήνα,
Σκήνωμα    φορμαλδεϋδικό  ταξιδεύει.
Όλους  τους  πτωχούς  υπό  τη  σκέπη  του!
Τω  πνεύματι  ή  αυτούς  που  με  Πάγκαλο  μαζί  τα  έφαγαν;
Απάντησης  χρίζει  από  κάποιον  Ντ’  Αρτανιάν  το  ερώτημα…

Βαθύ-βαθύ  το  πέσιμο.
Βαθύ-βαθύ  το  ανέβασμα.
Ανάλαφρος  τούτος  ο  ίλιγγος,
Πρόσεξε  θα  πέσεις!
Ο  Πορτοσάλτε  μας  το  διευκρίνισε.
Τα  Τέκνα  τούτα  δεν  τελούν,
Σε  μετανάστευσης  δόκανο∙
Όχι!
Γελοίος  είσαι  που  το  σκέφτηκες,
Ή  στη  χειρότερη  των  περιπτώσεων  να  συντηρείς  θέλεις∙
Την  ανάγκη  σου  για  «κλαψούρα».
Κι  ο  όρος  «απαρχαιωμένος  καπιταλισμός»,
Κινητικότητα  εν  μία  νυκτί  μετονομάσθη.
Έχω  μπερδευτεί!
Ποιον  επίλογο  να  θέσω,
Πάνω  στα  πλυμένα  του  γονιού  μου  οστά∙
Π’  έλιωσαν  στης  Γερμανίας   τα  κάτεργα,
Χωρίς  ίχνος  αλήθειας  στα  πρακτικά;
Και  πρόλογο  να  βάλω  ποιον,
Πάνω  στη  ρότα  του  μοναδικού  επιγόνου∙
Στον  όγκο  της  ανταλλαγής  προϊόντων,
Με  προοπτικές  ανάπτυξης  «à  la  φαρισαϊκά»…

Βαθύ-βαθύ  το  πέσιμο.
Βαθύ-βαθύ  το  ανέβασμα.
Πρόσεξε  θα  πέσεις!
Μην  κοιτάς  εμένα.
Γιατί  έτσι  πολιορκημένη  απ’  έξω  κι  από  μέσα,
Εναλλαγές  έπαψα  να  μετρώ∙
Της  Νύχτας  και  της  Μέρας.
Αλέξης  και  Περιστέρα  στο  Πεκίνο!
Διμερείς  σχέσεις  κατήντησαν  οι  «φιλίες»,
Στον  δρόμο  του  Μεταξιού.
Πριν  δέκα  περίπου  χρόνια  ήμουν  κι  εγώ  εκεί,
Πως  λέμε  Βόρεια  και  Νότια  προάστια  Αθηνών;
Ανατολικά  και  δυτικά  για  τους  Κινέζους  ευνοημένους.
Στην  υπόλοιπη  επικράτεια  τα  Χουτόνγκ,
Και  μια  «ποδηλατοπλημμύρα»  κάτω  απ’  το  γκρίζο  νέφος∙
Χαρά  κι  εργασία  να  μεριμνά.
Κομμουνισμός-Καπιταλισμός,
Στα  Μανιφέστα  έχουν  μόνο  διαφορά∙
Στην  πράξη,  του  όπιου  ίδια  είναι  η  δορά.
Κι  οι  εκδορές  στα  ψάρια,
Λέπι  να  μην  αφήνουν…

Βαθύ-βαθύ  το  πέσιμο.
Βαθύ-βαθύ  το  ανέβασμα.
Πρόσεξε  θα  πέσεις!
Μην  κοιτάς  εμένα.
Εγώ  είμαι  ΜΑΝΑ!
Κι  ανυπόφορη  αντέχω  να  είμαι,
Όταν  κρυφά  τους  διαδρόμους  τρίβω∙
Και  στις  υπερωρίες  ανθεκτική,
Όταν  σε  βλέμμα  γυάλινο∙
Τις  χιλιετίες  μου  απιθώνω.
Ακόμη-ακόμη  όταν  μ’  εταιρείες  και  Χρηματιστήρια,
Σαν  κουρδιστής  βραδύνους  συναλλάσσομαι∙
Ή  σε  γραφεία  ευρέσεως  εργασίας,
Την  αξιοπρέπειά  μου  ταπεινώνω∙
Κι  όλα  τα  σοβαρά  προεικονίζω,
Σε  νίκες  και  μετάλλια∙
Στο    άρωμά  μου  το  φθαρμένο…


Μην  κοιτάξεις,  μην  κοιτάχτε, 
Ακούστε  με  που  σας  μιλάω.  Θα  πέσετε  μέσα!
Μην  κοιτάς  εμένα!
Εμένα  η  θέση  μου  είναι  το  ταλάντευμα
Στο  παράπονο  π'  όλο  βαθαίνει…




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου